BİR GÜN...

2008-04-14 00:47:00

         Bugün pazartesi.Her zaman ki gibi istemeye istemeye iş gitme hazırlığındayım.Eskiden ne zaman sabah olacakta işe gideceğim diye heveslenirdim.Heyacan kaplardı.Gençliğimde.Amma şu son yıllarda okadar yıprandım ki.artık öylesine gidiyorum.akşam 5 olsada eve gitsem modundayım.Benim gibi idaalist ve iş yapmaktan üretmekten zevk alan bir insanın söylemiyeceği sözlerdi.     Geçmişte bu hale geleceğimi söyleselerdi gülerim.demekki doğruymuş.Ben küçük bir beldede çalışıyorum.Eskiden ilk yıllarda yazı işleri müdürlüğü personel halkla ilişkiler.vs.çok aktif idim.Baktılar ki çok iyi çalışıyorum.potansiyelim çok iyi.tehlikeli olabilir.düşüncesiyle hemen diskalifiye etmenin yoluna bakıldı.yılmadım.bu sefer arka plana çektirldim.ve bugün yaptığım iş.hizmetli ve santral işçisi.küçümseme anlamında yazmıyorm.iş iştir.ama tepeden dibe vurdurulmak insanın gücüne gidiyor. Yoruldum.beynim yorgun.Tek bayan kaldım.ve buradan kaçmak başka yerlere gitmek istesemde gidemiyorum.insanın akşama kadar hiç bir şey sadece paspas ve telefona bakmak.bir odanın içinde dön dolaşşş.dışarıda hava nefis.öğlen molası bile yok.nedenmi hakkımm ama küçük yer dedik ya.çıksannn bir türlü çıkmasan bir türlü. bakalım.Bir dayı bulabilrsem.inşallah.gideriz buralardan temennimiz bu...     kendinize iyi bakın umudunuzu yitirmeyin.Ne demişler çıkmayan candan umut kesilmez miş...:)) Devamı